Yaşanmış Bir Hikaye
Öğretmen iki öğrencisine birer sepet vererek bahçeye gidip elma toplamlarını söyler. “Elmaların en tatlılarını kim getirirse mezun olur” der.
Öğrenciler 2 saat sonra geri dönerler. Biri, arkadasının sepetine yan gözle bakıp kendi getirdiklerinin muhteşem göründüğünden emin olmanın rahatlığıyla koyar sepertini ortaya. Her biri tornadan çıkmışcasına muntazamm, pürüzsüz, göz alıcı elmalar ondadır.
Ardından diÄŸeri koyar sepeti eÄŸri büğrü, kötü görüntülü ezik ne kadar yaralı bereli elma varsa toplamıştır.Öğretmeni “Yolun açık olsun.” der ve gönderir öğrenciyi. DiÄŸeri “Nasıl olur?” diye hayıflanır; bir kendisinin birden giden öğrencinin elmalarına bakarak .. Öğretmen çakısıyla birer parça keser; onun harika görünümlü elmasından, bir de giden öğrencinin elmasının bereli kısmından ‘Tat’ der. “En tatlısını dedim kabuÄŸu en güzel olanını deÄŸil” diyerek uzaklaşır.
Hayatta zorluk geçirmemiş acıları tatmamış kişiler değil tecrübeler yaşamış zorlukla mücadele etmiş kişiler daha başarılıdır.
Acılar ve ağrılar inceltir insanı,tomurcuk derdinde olmayan ağaç odundur misali, ne kadar yaşanmışlık varsa o kadar insan olmayı öğrenme vardır dünyada selam ve dua ile:)
Güzel Bir Hİkayedi Dostum Sağolasın.